Header Image

Regisseur Joris Brukx

Wie is Joris Brukx?

Joris Brukx is 29 jaar en is woonachtig in Vught. Hij is theatermaker, acteur en schrijft stukken.
Hij geniet vooral van het theater vak.
8 Jaar geleden is Joris afgestudeerd als theatermaker en in 2015 benaderd door toneelvereniging KUNAKRA om een stuk te schrijven voor haar 50 jarig jubileum!

‘We hebben een prettig gesprek gehad en men wilde graag met mij in zee.
De rode draad van het verhaal moest gaan over het Duits Lijntje.
Dat vond ik een heel leuk en goed idee, maar tegelijkertijd wilde ik er geen geschiedenisles van maken. Daarom heb ik besloten het thema er als een rode draad door te laten leiden.

Hoe kom je er eigenlijk bij om KUNAKRA te gaan regisseren?

Nou, ik regisseer ook veel bij toneelverenigingen en mijn stelregel hierbij is dat ik meestal niet langer dan 3 jaar regisseer. Het kwam me ook goed uit omdat een andere vereniging (waar ik al 2 jaar regisseer) komend jaar geen uitvoering heeft en vond ik het dus heel leuk om lijn 5443 op te pakken.
Ik moet heel eerlijk bij zeggen dat ik het niet zo groot bij voorbaat had ingeschat.
Gaandeweg door mijn ideeën en script en dergelijke werd het groter en groter tot een heus spektakel. Dit geeft me juist ook een hele uitdaging!
Ook vind ik het leuk om zelf stukken te schrijven om het daarna zelf te kunnen regisseren.

Schrijf je vaker stukken?

Ik schrijf vaker stukken voor de theaterschool, maar dat zijn vaak muzikale stukken.
Dat wilde ik bij dit niet. Er moesten wel wat liedjes in zitten, maar het moest dan ook geen musical te worden. De muziek die er dan wel in zou komen moest puur het stuk versterken en dat is wel gelukt.

In wat voor genre kunnen we het spektakel plaatsen?

Het stuk kun je categoriseren als familie spektakel. Het moet ook voor iedereen toegankelijk zijn en heb het daarom ook niet al te moeilijk gemaakt, maar vooral interessant om naar te kijken en ook met een gulle lach.
Ik wil juist dat iedereen met een lach naar het spektakel kijkt en niet naar huis gaat met een “O wat erg” en “O wat verschrikkelijk”. Mensen moeten een leuke en ontspannen avond hebben.

Maar waarom dan het Duits Lijntje?

Het was de wens van KUNAKRA om dit thema te gebruiken en ook logisch, want het Duits lijntje kwam helemaal door Haps heen. Ik denk dat dat gegeven heel leuk is om te gebruiken. Ook is het iets waar heel veel mensen iets mee hebben.Zeker de ouderen, maar het is ook heel leuk om de jongeren op deze manier te kunnenprikkelen door een gedeelte van het Duits lijntje er uit te lichten. Hopelijk zullen zij dan als ze thuis komen na het spektakel geïnteresseerd op zoek gaan naar wat er dan nog te vinden is over het Duits Lijntje.
Een tip van de sluier: “Een stukje van de dijkdoorbraak in Beugen en de overstroming en de wegspoeling van het spoor komen er in voor.

Kun je wat vertellen over de inhoud van het stuk?

Het verhaal gaat over een gezin dat vanuit Haarlem naar het kleine plaatsje Haps verhuist, omdat vader werk heeft gekregen in Boxmeer in het ziekenhuis. Niet iedereen van het gezin is hier blij mee.
Naast het gezin woont een oud vrouwtje dat bijna niet buiten komt. Voor haar raam rijdt steeds een treintje rond. Het verhaal gaat dat er ooit 2 kinderen binnen zijn geweest, maar nooit meer naar buiten zijn gekomen….
Er lopen zo verschillende verhalen door elkaar, zodat je eigenlijk 2 keer moet komen kijken voor je alles gezien hebt!
De rest blijft een verrassing dus……kom kijken!

Er spelen in dit spektakel ook kinderen mee, is dat een bewuste keuze?

Ik vond dat het een familie-spektakel moest zijn voor en door families. Ik werk sowieso al veel met kinderen in mijn dagelijks werk. Ik werk veel met kids op scholen en theater en dat is ontzettend leuk.
Ik ben ook benieuwd wat de toevoeging van kinderen gaat doen met de club die al 50 jaar bestaat en nog nooit op deze manier met kinderen heeft gewerkt.
Je gaat nu al zien dat kinderen ervoor zorgen dat de club zich als een ware familie gaat gedragen.
Het geeft gewoon meer leven en een andere energie, wat volgens mij en de club meer oplevert.

Je kent eigenlijk niemand van de vereniging. Hoe heb je ze kunnen indelen op hun rol?

Nee, dat klopt ik kende niemand en ben begonnen met naar de wensen van spelers te vragen, nadat we met zijn allen het stuk hebben gelezen.
Ook door de diverse workshops die we gedaan hebben kon ik zien of bepaalde trekjes van een rol
goed naar voren zouden komen.
Zodoende heb ik iedereen op een rol kunnen zetten en natuurlijk blijft het een gok, maar door de ervaring, opleiding die ik genoten heb en de workshops is het zeker goed gekomen.
Ik heb in ieder geval nog geen moment spijt van elke speler in welke rol dan ook!

Ook heeft het te maken met de manier van regisseren. Als regisseur moet je er voor zorgen dat de speler naar de rol toe werkt en zich als zodanig ook voelt.
Dus niet zeggen wat men moet doen, maar de personage laten voelen zoals de regisseur in zijn hoofd heeft. Het moet zogezegd uit de mensen zelf komen en niet doordat ik ze de aanwijzingen geef.
Ik zorg dus eigenlijk dat de mensen op het “juiste SPOOR” zet in daardoor krijg ik vanzelf het personage dat ik voor ogen heb en daardoor ervaren de spelers een grote speelvrijheid.

Hoe ervaar je onze inmiddels 50 jarige toneelvereniging KUNAKRA?

Het is een ontzettende leuke en enthousiaste club mensen, maar moeten nog gaan beseffen dat het om een zeer groot spektakel gaat en niet de alom bekende jaarlijkse uitvoeringen.
Maar je merkt dat nu het bewustzijn steeds groter wordt en er ook groter wordt gedacht.
De druk wordt ook groter en het wordt nog serieuzer. We zijn zelfs al in een grote loods aan het repeteren om aan de ware grootte te wennen. Ook met de muziekvereniging is alles rond en werken we harmonieus samen, zoals dat zo mooi heet. Zo komen we steeds een stapje dichterbij. Er is al een heel plein gebouwd. Vele vrijwilligers zijn op het moment op de been, Zo ook met het bouwen van verschillende projecten.

Heb je er vertrouwen in?

Ja, ik heb er zeker vertrouwen in en ik weet wat het met mensen kan doen om zo’n groot spektakel neer te zetten. Ook ben ik blij dat we met de repetities al een heel eind zijn. We hebben dus al heel veel doorgewerkt en zitten goed op schema. Alles staat dus al zo goed als in de “grondverf”. Nu kunnen we verder met het “aflakken”. Dan kunnen we verder met overige belangrijke zaken, zoals choreografie en zang. Ook de figuranten zullen dan ruim aan bod komen, zodat zij ook weten wat er van hen verwacht wordt.
Dit is absoluut geen doorsnee stuk en zal door de vereniging ook nooit meer vergeten worden en dat is precies wat de leden wilden!

Joris, heb je zelf nog ambities? Zaken die je graag wil bereiken binnen jouw vakgebied?

Nee hoor, alles wat ik bereik geniet ik van en ik heb een heel fijn leven. Ik doe voornamelijk alleen dingen die ik leuk vind en elk ding waar ik aan mee kan/mag werken is voor mij al een hoogtepunt!
Ik ben namelijk van mening dat je zelf moet zorgen voor de hoogtepunten in je leven en dat zijn deze dingen voor mij. Voor mij is dit spektakel een hoogtepunt van dit jaar en zo wil ik dat eigenlijk ieder jaar hebben.

Je kiest bewust voor het toneel, maar ooit gedacht aan werk voor de camera?

Ja weet je, ik zou het heel leuk om iets te doen met kinderprogramma’s. Alleen moet ik bekennen dat ik daarin eerlijk gezegd te “lui” ben. Ik bedoel er eigenlijk mee te zeggen, dat ik er te weinig tijd voor maak. Voor mijn gevoel heeft de dag ook daadwerkelijk 24 uur, dus als ik er 15 voorbij ben zou ik er eigenlijk nog 9 kunnen vullen (slapen is zonde van de tijd). Daar ben ik mezelf ook wel in tegen gekomen en bouw nu iets meer rust in, maar ideeën zijn er genoeg en eigenlijk zou ik een half jaartje vrij moeten nemen en al deze ideeën uit moeten werken, maar ja het is allemaal al druk.
Ik doe wel filmpjes voor bedrijven en dergelijke en dat wordt erg gewaardeerd en daar laat ik het nu maar even bij.

Heb je verder nog iets toe te voegen?

Ik kijk heel erg uit naar juni en er is nu nog een hele hoop te doen, maar dat komt goed!
We hebben nog 5 maanden!

IMG_1593